Apolonia

Św. Apolonia - dziewica i męczennica, patronka dentystów - była diakonisą Kościoła aleksandryjskiego (Egipt) i znana ze świętości kobietą. W podeszłym wieku została umęczona w 249 r. za cesarza Decjusza. Pod koniec ascetycznego życia spędzonego na czynieniu miłosierdzia, święta padła ofiarą rozwydrzonego tłumu, który prześladował chrześcijan. Św. Apolonia odważnie odmówiła oddania czci pogańskim bożkom. Rozwścieczony tłum pobił ją, wybijając wszystkie zęby, po czym rozniecono ogień, grożąc spaleniem. Święta prosiła o zwłokę, aby się zastanowić. Jej chęć poniesienia męczeństwa była tak wielka, iż wyrwała się z rąk prześladowców i natchniona przez Ducha Świętego sama rzuciła się w ogień. Tłum zamarł zdziwiony: oto słaba kobieta gotowa jest oddać życie za Chrystusa, zanim oni zdecydują ją zamęczyć. Jest wzywana przeciwko bólom i chorobom zębów. Wspomina o tym też Oskar Kolberg w swym monumentalnym dziele o polskich zwyczajach ludowych: We wigilię św. Apolonii, panny i męczenniczki, niektóre osoby poszczą, ażeby ta patronka od bólu zębów zachować je raczyła.