Święci i błogosławieni

Genowefa

(celtycko - romańskie: kobieta szlachetnego rodu) Św. Genowefa - dziewica, patronka Paryża - ur. się koło 422 r. w Nanterre pod Paryżem. Gdy miała siedem lat, przybył do jej rodzinnej wioski św. German, biskup Auxerre, w celu zwalczania herezji Pelagiusza. Dziewczynka stała wśród tłumu, który zgromadził się wokół świątobliwego przybysza. Św. German dostrzegł ją i przepowiedział, że zostanie świętą. Na jej życzenie biskup zaprowadził ją do kościoła, gdzie w obecności wszystkich wiernych poświęcił ją Bogu jako dziewicę.

Grzegorz

Św. Grzegorz Wielki - papież i doktor Kościoła - urodził się w 540 r. w Rzymie. Otrzymał gruntowne wykształcenie. W 574 r. cesarz Justyn Młodszy mianował go prefektem Rzymu. Po śmierci ojca św. Grzegorz zbudował 6 klasztorów na Sycylii. Siódmy, klasztor benedyktynów, założył we własnym domu, gdzie w 575 r. przywdział habit zakonny. Po śmierci Pelagiusza kapłani i lud jednogłośnie wybrali św. Grzegorza papieżem. Swoją działalnością zasłużył sobie na miano Wielkiego. Jego pracowitość i zapał religijny znane były w całym ówczesnym świecie.

Helena

Św. Helena, późniejsza cesarzowa rzymska, pochodziła z Drepanum w Bitynii (Azja Mniejsza), była córką właściciela zajazdu. Przejeżdżający tam z oddziałem wojska oficer rzymski, Konstancjusz Chlorus, od pierwszego wejrzenia zakochał się w pięknej córce szynkarza i zabrał ją ze sobą. Natomiast historycy Kościoła w Anglii sądzą na ogół, że św. Helena urodziła się w tym kraju ok. 250 r. Była prawdopodobnie córką Coela, brytyjskiego króla, który utrzymywał przyjazne stosunki z Rzymianami. Poślubił ją Konstancjusz, oficer armii rzymskiej, stacjonujący w Brytanii. Św.

Hiacynta

Bł. Hiacynta Marto, najmłodsza z trojga pastuszków, którym objawiła się Matka Boża w Fatimie. Urodziła się 11 marca 1910 r. Była siostrą bł. Franciszka i kuzynką Łucji.
W czasie objawień anioła w 1916 r. i Matki Bożej w 1917 r. widziała i słyszała wszystko. Swoją dobrocią, serdecznością i uczciwością zjednywała sobie serca ludzi. Przejęła się bardzo słowami "Pięknej Pani": Jezus został straszliwie obrażony, trzeba wielkiej modlitwy i ofiary za nawrócenie grzeszników.

Hieronim

Św. Hieronim - kapłan, doktor Kościoła - urodził się w 340 r. w bogatej chrześcijańskiej rodzinie, w Strydonie. Studiował w Rzymie, gdzie przyjął chrzest z rąk papieża Liberiusza. Po skończeniu studiów udał się do Trewiru, gdzie podjął karierę urzędniczą. W kilka lat później w Akwilei został duchownym. Stamtąd udał się do Syrii, gdzie na pustyni prowadził życie pustelnicze, studiując Pismo św. i języki wschodnie. Wyczerpany postami znalazł się w obliczu śmierci. W Antiochii przyjął święcenia kapłańskie w 377 r.

Honorat

Bł. Honorat Wacław Koźmiński ur. się w 1829 r. w Białej Podlaskiej w rodzinie inteligenckiej. Maturę uzyskał w Płocku. Następnie studiował na wydziale budownictwa przy Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Jego młodzieńcze lata cechowała obojętność religijna. Pod zarzutem przynależności do spisku politycznego został aresztowany i osadzony w pawilonie Cytadeli warszawskiej, gdzie zachorował na tyfus. Po 11 miesiącach więzienia został zwolniony. Przeżycia więzienne zmieniły jego stosunek do Boga. Po ukończeniu studiów w 1848 r. wstąpił do klasztoru kapucynów, przyjmując imię Honorat. W 1852 r.

Honorata

Św. Honorata urodziła się w Pawii. Jako młoda dziewczyna poświęciła się Bogu poprzez ślub dziewictwa. Gdy w 476 r. Odoaker - król Gotów złupił Pawię, znalazła się wśród wielu wziętych do niewoli. Wraz z innymi jeńcami wykupił ją św. Epifaniusz, biskup i jej rodzony brat. Życie Honoraty było pełne modlitwy, miłosierdzia i oddania ludziom, którzy powszechnie darzyli ją czcią Zmarła około 500 r.

Ireneusz

Ireneusz urodził się w Smyrnie (dzisiejszy Izmir w Turcji) około 130 r. Był uczniem tamtejszego biskupa, św. Polikarpa - ucznia św. Jana Apostoła. Apostołował w Galii (teren dzisiejszej Francji). Stamtąd w 177 r. został wysłany przez chrześcijan do papieża Eleuteriusza z misją. Kiedy Ireneusz był w drodze do Rzymu, cesarz Septymiusz Sewer wszedł właśnie do Lyonu i rozpoczął w tym mieście krwawe prześladowanie, którego ofiarą padli św. Potyn, biskup Lyonu, i jego 47 towarzyszy. Kiedy Ireneusz powrócił do Lyonu (łac. Lugdunum), został powołany na biskupa tegoż miasta po św. Potynie.

Izabela

Bł. Izabela była córką króla Francji Ludwika VIII i św. Blanki. Jej bratem był św. Ludwik IX. Urodziła się w 1225 r. Pomimo, że pochodziła z rodziny królewskiej otrzymała surowe wychowanie. Wyniosła z rodziny zamiłowanie do modlitwy i czystość obyczajów. Ciężka i bardzo bolesna choroba nauczyła młodą niewiastę jak próżne są dobra i ponęty świata. Ze względów dynastycznych kilkakrotnie oferowano jej zaszczytne małżeństwo. Wszystkie oferty odrzuciła. Nie zgodziła się nawet na zaślubiny Konradem, synem cesarza Fryderyka II, mimo że w tej sprawie interweniował sam papież Innocenty IV.

Jacek

Św. Jacek Odrowąż (+1257) urodził się w Kamieniu Śląskim na Opolszczyźnie pod koniec XII w. Po studiach w Paryżu i Bolonii został kapłanem i kanonikiem krakowskim. Towarzysząc Iwonowi, biskupowi Krakowa, w podróży do Rzymu, zetknął się ze św. Dominikiem i jego duchowym ruchem. Razem z bł. Czesławem przyjął od niego zakonny habit stając się dominikaninem. Po powrocie do Krakowa założył przy kościele Świętej Trójcy pierwszy w Polsce klasztor dominikański. Z Krakowa podejmował liczne wyprawy misyjne do Kijowa, Gdańska, Prus i na pogranicze Litwy. Nazwano go "Apostołem Północy".

Strony